Conceptual Art and other Essays

Art & Language is een kunstenaarscollectief dat in 1965 werd opgericht door een groep voornamelijk Britse en Amerikaanse kunstenaars. De naam Art & Language is afgeleid van het tijdschrift Art-Language (voor het eerst gepubliceerd in Coventry in mei 1965) dat voortkwam uit het werk van Terry Atkinson en Michael Baldwin (vanaf 1965) in associatie met Harold Hurrell en David Bainbridge. Zij waren de oorspronkelijke redacteurs van het tijdschrift. Daarna werd Art & Language gebruikt als naam voor de gezamenlijke artistieke activiteit van deze vier, om de gespreksmatige aard ervan te weerspiegelen – een activiteit die tegen het einde van 1969 reeds bijdragen uit New York omvatte van Joseph Kosuth, Ian Burn en Mel Ramsden. Art & Language richtte zich niet alleen op het scheppen van kunst maar ook op het ontwikkelen van een eigen kunsttheorie. Het collectief was in de jaren 70 en 80 van cruciaal belang voor het begrijpen en theoretisch onderbouwen van conceptuele kunst. Vanaf 1976 werd het werk voortgezet door Michael Baldwin en Mel Ramsden, en sinds het overlijden van Mel Ramsden in juli 2024, door Michael Baldwin alleen.



Een eenvoudige opsomming van werken die als representatief kunnen gelden voor de geschiedenis van Art & Language: dit is wellicht de beste manier om een collectieve onderneming te belichten die opereert onder de legendarische vlag van een theoretisch georiënteerde kunstenaarsgemeenschap – meesters in eindspel-discussies, circulaire stijlen en zelfdestructieve esthetiek. Tussen 1965 en 2023 speelden zich veel verschillende episodes af. Daarover gaat dit boek. Het voelt alsof het modernisme op de sofa van de psychotherapeut wordt gelegd. De lezer staat voor de keuze: zich vasthouden aan de iconen van de conceptuele kunst, of zich laten meevoeren en pagina na pagina bladeren door een reeks indringende essays waarin schilderijen, teksten, liederen, ongeclassificeerde objecten en gedeclassificeerde stukken zijn samengebracht. Of, nog een stap verder, getuige zijn van de onverwachte derivaten van wat ooit beschouwd werd als de magistrale conclusie van de moderne kunstgeschiedenis. In het neoliberale jargon zou je kunnen zeggen dat Art & Language lof verdient voor initiatieven die de vloeibaarheid waarborgen van een kunstwereld die de noodlottige neiging vertoont om elke prestatie te verstikken. Ze verkeren in permanente crisis. Er is geen alternatief. Wees erop voorbereid te zien hoe generatieve en degeneratieve logica zich vermengen in een dialectische dans. Dit is veelomvattend, buitengewoon, avontuurlijk – geen fictie of AI – en zo echt als kunst tegenwoordig maar zijn kan. - Carles Guerra



Woord vooraf door Catherine Millet. Teksten door Art & Language

Art & Language est un collectif artistique fondé en 1965 par un groupe d’artistes pour la plupart britanniques et américains. Le nom Art & Language provient de la revue Art-Language (publiée pour la première fois à Coventry en mai 1965), née du travail de Terry Atkinson et Michael Baldwin (à partir de 1965), en association avec Harold Hurrell et David Bainbridge, qui en furent les premiers rédacteurs. Le nom Art & Language a ensuite été utilisé pour désigner leurs œuvres conjointes, dans le but de refléter la nature conversationnelle de leur pratique, laquelle incluait, dès la fin de 1969, des contributions new-yorkaises de Joseph Kosuth, Ian Burn et Mel Ramsden.

Art & Language ne se consacre pas seulement à la création d’œuvres, mais aussi à l’élaboration de sa propre théorie artistique ; il joue un rôle décisif dans la compréhension et le fondement théorique de l’art conceptuel des années 1970 et 1980. À partir de 1976, ce travail a été poursuivi par Michael Baldwin et Mel Ramsden, et, depuis la mort de Mel Ramsden en juillet 2024, par Michael Baldwin seul.



Une simple liste d’œuvres choisies pour raconter l’histoire d’Art & Language : c’est peut-être le meilleur moyen de présenter une entreprise collective sous la bannière légendaire d’une communauté d’artistes théoriciens, maîtres des arguments ultimes, des styles circulaires et d’une esthétique autodestructrice.

Entre 1965 et 2023, les épisodes disparates ne manquent pas. C’est de cela qu’il est question dans ce livre, qui donne l’impression d’envoyer le modernisme en psychothérapie. Le lecteur doit choisir : se cramponner aux icônes de l’art conceptuel, se perdre dans la traduction et errer de page en page, parcourant une série d’essais puissants qui mêlent tableaux, textes, chansons, objets non classifiés et éléments déclassifiés — ou aller plus loin, pour découvrir les dérivés inattendus de ce qui fut autrefois considéré comme la conclusion magistrale de l’histoire de l’art moderne.

Pour reprendre le jargon néolibéral, Art & Language mérite le crédit d’initiatives qui garantissent la liquidité d’un monde de l’art enclin à étouffer toute réussite. Ils vivent dans une crise permanente. Il n’y a pas d’alternative.

Préparez-vous à voir les logiques génératives et dégénératives se mêler dans une danse dialectique. C’est vaste, extraordinaire, aventureux — ni fiction ni IA — et aussi réel que l’art peut l’être aujourd’hui.

— Carles Guerra

Art & Language is an artists’ collective that was founded in 1965 by a group of mainly British and American artists. The name Art & Language derives from the journal Art-Language (first published in Coventry in May 1965), which had its origins in the work of Terry Atkinson and Michael Baldwin (from 1965) in association with Harold Hurrell and David Bainbridge. These were its original editors. Art & Language was used subsequently to identify the several joint artistic works of these four in an effort to reflect the conversational nature of their activity, which, by late 1969, had already included contributions from New York by Joseph Kosuth, Ian Burn and Mel Ramsden. Art & Language is not only focused on creating artworks but also on developing its own art theory, and it is of crucial importance in the understanding and theoretical underpinning of Conceptual Art in the 1970s and 1980s. By 1976, this work had been passed on to Michael Baldwin and Mel Ramsden. Mel Ramsden died in July 2024. It now remains with Michael Baldwin.



A straightforward list of works chosen to be representatives of an Art & Language history. This is possibly the best way to show a collective enterprise under the legendary flag of a theoryoriented artists’ community, masters of endgame arguments, circular styles and self-destructive aesthetics. Between 1965 and 2023 there are plenty of disparate episodes. This is what this book is about and it feels like sending modernism to psychotherapy. The reader must choose whether to cling to icons of Conceptual Art or get lost in translation and wander page after page, leafing through a number of powerful essays combining paintings, writings, songs, unclassified objects and declassified items, or go further to witness the unexpected derivatives of what once was considered a masterful conclusion of modern art history. To echo neoliberal jargon, Art & Language deserves the credit for initiatives that will guarantee the liquidity of an art world that has an ill-fated tendency to stifle any achievement. They live in a permanent crisis. There is no alternative. Be prepared to see how generative and degenerative logics co-mingle in a dialectical dance. This is extensive, extraordinary, adventurous – not fiction or AI – and as real as art gets nowadays. – Carles Guerra